گروه پژوهشی ادبیات زبان

مدیر گروه پژوهشی ادبیات زبان و پژوهشگر شاخص: دکتر منوچهر اکبری

مطالعه زبان و ادبیات ملل می‌تواند از سویی بستری مناسب جهت کسب آگاهی عمیق‌تر از ساختار زبانی و پیچیدگی‌های فرهنگی کشورهای جهان فراهم آورد. از سوی دیگر مطالعه ادبیات ملل یکی از موثرترین شیوه‌های آشنایی با جهان‌بینی سایرین به شمار می‌رود. زبان و ادبیات فارسی از دیرباز نه تنها در کشور‌های همجوار از جایگاه ویژه برخوردار بوده است بلکه از قرن شانزدهم میلادی و با ورود هیأت‌های خارجی (از جمله انگلیسی، آلمانی و فرانسوی) به کشورمان به عنوان محمل موضوعات و انتقال مفاهیم مورد توجه قرار گرفته است.

زبان و فرهنگ فارسی در منطقه و اروپا

نتیجه این تعامل، دستاورد‌های وزینی در حوزه ایران شناسی بوده است، که هر یک از زبان‌های انگلیسی، فرانسه و آلمانی از قرن نوزدهم به این سو، از آن برخوردار بوده‌اند. پاسخ منطقی به خاورشناسی و شاخه ایران شناسی آن در کشورهای مزبور می‌تواند اروپا شناسی در کشور ما باشد. با توجه به این که در کشور ما اروپا شناسی کمتر مورد توجه قرار گفته است، تمرکز گروه پژوهشی ادبیات زبان بر مطالعه متون ادبی و گفتمان‌ها از منظر تولید (همزیستی میان سنت و مدرنیته)، فرآیند (متن، زبان و علوم شناختی) و محصول (تاریخی و فرهنگی) با هدف درک متقابل فرا‌رشته‌ای از پدیده‌های هستی و فهم بهتر نگرش‌های دیگران از خود و بیگانه است.

ماموریت و اهداف

مأموریت و اهداف کمی و کیفی گروه پژوهشی ادبیات زبان تا سال 1400 عبارت است از:

اهداف کوتاه و بلند مدت گروه پژوهشی ادبیات زبان با نتایج کاربردی مورد انتظار «درک متقابل فرا‌رشته‌ای و فرا خودی از طریق شناخت دریچه‌های جهان بینی سایرین» و «استفاده تولیدی از زبان‌های خارجی» به شرح ذیل می باشد:

جناب آقای دکتر منوچهر اکبری در تاریخ  1398/09/07 و طی نامه شماره 261387/193 به مدت دو سال  به عنوان مدیر گروه پژوهشی ادبیات زبان منصوب شده اند.

مدیریت این گروه تا سال 1398 به عهده استاد فقید جناب آقای دکتر طهمورث ساجدی صبا بوده است.